fesstiwal słowa w piosence
--
Więcej o
Wydawnictwie

Recenzja: „Wiem co mówię, czyli dialogi uzdrawiające. Spotkania z Józefem Henem”

Recenzje [26.09.14]

„Wiem co mówię czyli dialogi uzdrawiające” to zbiór rozmów z Józefem Henem przeprowadzonych pomiędzy 1948 a 2013 rokiem, obejmujący imponujący okres 65 lat twórczości pisarza. Wyboru tych rozmów dokonała córka pisarza, Magdalena Hen.

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

Zamieszczone w książce  rozmowy pierwotnie najczęściej publikowane były na łamach, zaskakująco różnorodnych  tytułów prasowych. Od „Żołnierza Polskiego” poprzez te dla pisarza najbardziej naturalne, najczęściej zresztą już nie istniejące,  jak „Tygodnik Kulturalny”, „Nowe Książki”, „Literatura”, prasę lokalną,  ogólnopolskie tygodniki , pisma zaangażowane społecznie  i  czasopisma internetowe „QFant” ,  „Literadar” aż po zaskakujące w tym kontekście tytuły takie jak „Inaczej”, „Diabetyk”, „Moda na zdrowie” czy „Elle”.

Pewnego rodzaju zastrzeżenia może budzić fakt, że wyboru rozmów dokonała córka pisarza. Tego typu selekcja może wywoływać pytania o obiektywność doboru tekstów, co może potwierdzać fakt, że wśród opublikowanych rozmów nie ma ani jednaj z ponad trzech dekad, lat 50 –tych, 60-tych i 70- tych. Być może, gdyby wyboru dokonywała osoba mniej bezpośrednio zaangażowana otrzymali byśmy lekturę jeszcze ciekawszą.

Twórczość Józefa Hena obejmuje wiele gatunków literackich. Powieści historyczne, obyczajowe, kryminalne, fabularyzowane biografie, eseje, reportaże, dramaty, scenariusze filmowe i telewizyjne.

Z różnorodnych rozmów przeprowadzonych z pisarzem wyłania się obraz twórcy świadomego swojej wartości i talentu a równocześnie trzymającego się na uboczu o krytycznym podejściu do rzeczywistości która go otacza i otaczała. Uważny czytelnik może z „Dialogów uzdrawiających” wyczytać autorski i indywidualistyczny ale uczciwy, wnikliwy i krytyczny obraz kultury, historii i obyczajowości polski powojennej. Czas wojny również znajduje tu swoje poczesne miejsce. Józef Hen jakiego poznajemy z kart tej książki to erudyta, swobodnie poruszający się po historii i Polsce współczesnej, polityce, tej dawnej i tej obecnej, kulturze, literaturze o nie zatartej upływającym czasem świeżości i wnikliwości spojrzenia na współczesność i przeszłość. Autor zagląda pod zakurzone kotary i nader często zrywa je, wpuszczając światło. Nie unika tematów trudnych takich jak polski antysemityzm czy homofobia.

Współtwórcy, uczestnicy i świadkowie XX wieku i ich opowieść stanowią bezcenny dokument historii polskiej kultury i życia społeczeństwa. Bez nich przyszłość była by ułomna i boleśnie niepełna.

To książka do której czytelnik najprawdopodobniej będzie wielokrotnie powracał. Wiele z pośród myśli autora stanowi wręcz gotowe sentencje, jak choćby ta zawarta w rozmowie ze Stefanem Jurkowskim, opublikowana w „Rzeczpospolitej” w 2001 roku: „Jeśli ustawimy poprzeczkę zbyt wysoko, ludzie będą przechodzić pod nią .Nie stracą jej, zadowoleni, że pozostała nienaruszona ponad ich głowami”.

W rozmowie z Marta Fox, zamieszczonej w miesięczniku społeczno-kulturalnym „Śląsk” autor stwierdza : „Uważam, że dałem polskiej inteligencji czytającej dwa prezenty. Myślę o książkach „Ja Michał z Montaigne” i o Boyu”

Po lekturze „Wiem co mówię….” czytelnik nabierze pewności, że więcej. Dużo więcej.

Adam Koszutski

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.