fesstiwal słowa w piosence
--

Spotkanie z Klarą Nowakowską, Karolem Maliszewskim i Jackiem Bierutem

Wydarzenia [14.02.14]

18.02.2014 godzina 19.00 – Spotkanie autorskie z Klarą Nowakowską, Karolem Maliszewskim i Jackiem Bierutem w Księgarni Tajne Komplety (Wrocław, Przejście Garncarskie 2)

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

Promocja nowości wydawniczych Fundacji Na Rzecz Kultury i Edukacji im. Tymoteusza Karpowicza. Podczas spotkania z autorami zaprezentowane zostaną trzy książki oraz najnowsze numery Magazynu Materiałów Literackich Cegła. Spotkanie poprowadzi Staszek Abramik.

„Niska rozdzielczość” (Klara Nowakowska) składa się z premierowych tekstów pisanych w latach 2002-2012. Czy to wciąż poezja uliczna? Jeśli faktycznie nowa książka Nowakowskiej nie jest już w tej mierze, co poprzedni tytuł, zdeterminowana przez konkretny wycinek realnie istniejącej przestrzeni, nie oznacza to rezygnacji z operowania konkretem w charakterze dominującego poetyckiego narzędzia. Wręcz przeciwnie.
Wrocławska poetka wciąż z dużą werwą kondensuje, ścieśnia, zagęszcza. Jej żywiołem są wiersze spakowane do formatu nie większego niż SMS, ale dzieje się w nich więcej niż w niejednym poemacie. Lapidarne teksty Nowakowskiej mają w sobie rzadką właściwość namacalności. Pojęcia egzystują z anegdotami, niewinne obrazy okazują się zwodnicze, a zwykłe scenki z życia błyskawicznie potrafią wystrzelić na poziom meta bez używania krzykliwych, efekciarskich – no właśnie – metafor. Niska rozdzielczość robi to inaczej. Po cichu. Na naszych oczach. W biały dzień.
Klara Nowakowska (1978) – opublikowała zbiory wierszy ”Zrosty” (1999), „Wodne wiersze” (2002), ”Składnia” (2004) i „Ulica Słowiańska” (2012). Laureatka głównej nagrody w konkursie im. Jacka Bierezina (1998) i nagrody „Gazety Wyborczej” WARTO (2013). Mieszka we Wrocławiu przy ulicy Słowiańskiej.

„Przemyśl-Szczecin” (Karol Maliszewski) to nowa proza literackiego człowieka-orkiestry i zarazem pierwsza, która została zbudowana jak rasowy film drogi. Zamiast kabiny cadillaca mamy jednak wysłużone przedziały PKP, w roli przydrożnych mordowni występuje tu Wars, a w zastępstwie szeryfa napotkamy w tej książce kontrolera biletów.
Jest też cała formacja bohaterów – z księdzem egzorcystą na czele – ale Maliszewski wybiera się również w wycieczki osobiste, dzięki czemu wątki autobiograficzne tworzą mieszaninę z dziarskim żywiołem fikcji. Przemyśl-Szczecin to książka o wielu prędkościach, gdzie luźno fruwające cytaty z rzeczywistości przetykane są osobliwymi historiami ludzi, których można spotkać tylko w pociągu. A pociąg rządzi się zasadą karnawału i transgresji. Dzięki temu wymuszone rozmowy zamieniają się w pikantne dialogi, relacje między wyalienowanymi ludźmi zacieśniają się zbyt mocno, a niewinni pasażerowie wcielają się w role nieledwie degeneratów.

Karol Maliszewski (1960) – opublikował kilka książek krytycznoliterackich, cztery książki prozatorskie oraz dziesięć zbiorów wierszy. W 2012 ukazały się jego „Ody odbite”, wydane przez Fundację im. Tymoteusza Karpowicza. Laureat nagród im. Barbary Sadowskiej i im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno; za tom szkiców „Rozproszone głosy” nominowany do Nagrody Literackiej Nike (2007). Mieszka w Nowej Rudzie.

„Pornofonia” (Jacek Bierut) Tarantino i Cioran polskiej prozy nie zwalnia tempa. Jeśli czytelnik poprzednich powieści Jacka Bieruta przywykł do specyficznego języka, brawurowych sentencji, niekonwencjonalnych rozwiązań fabularnych, mylenia tropów i wystawiania odbiorcy do wiatru, to najnowsza powieść zabiera odbiorcę w podróż z zupełnie innej beczki.
Pornofonię można nazwać antyutopią, która dzieje się w Polsce w nieokreślonym czasie przyszłym. Wykreowana w tej książce  – na pierwszy rzut oka zseksualizowana do granic – rzeczywistość jest tyle rozrachunkiem ze spuścizną Michela Houellebecqa, co historią o poszukiwaniu czystości. Bierut odświeża przy tym  zapomnianą tradycję polskiej prozy, a skomplikowana fabuła zaskakuje i nie pozwala na łatwe uogólnienia czy pospieszne wnioski.
Wybuchające wulkany, wściekłe szczury, aktorzy w poszukiwaniu zagubionych protez szczękowych… Nie takiej Polski spodziewa się czytelnik. Katastrofizm Bieruta podszyty jest groteską, a cielesność pełni w tej powieści funkcję sakralną. Jak w poprzednich powieściach, tak i tutaj zwraca uwagę  precyzyjna architektura narracji, w toku której odnajdziemy intrygujące odniesienia  do znanych tekstów literackich. Pornofonia  to również przewrotna historia o pewnej miłości. Przewrotnej, skoro „Miłość za pieniądze to nie miłość. Pieniądze za miłość to pieniądze”.

Jacek Bierut – ur. 1964. Prozaik, poeta. Wydał trzy tomy wierszy, „Igła” (2002,  nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny i wrocławskiego oddziału SPP), „Fizyka”, (2008) i „Frak człowieka” (2011, nominacja do Silesiusa), oraz powieści „PiT” (2007, nagroda Fundacji Kultury, nominacja do nagrody Cogito) i „Spojenia (2009, nominacja do Nagrody Księgarzy „Witryna”). Współredaktor antologii „Rozkład jazdy, 20 lat literatury Dolnego Śląska po 1989 roku”. Publikował w „Twórczości”,  „Odrze”, „Czasie Kultury” i wielu innych pismach. Mieszka we Wrocławiu.

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.