fesstiwal słowa w piosence
--
Więcej o
Tytule
Autorze/Tłumaczu
Wydawnictwie

Powieść, która wnika pod skórę i doprowadza krew do wrzenia

Nowości [03.10.13]

W roku 1829 w północnej Islandii Agnes Magnúsdóttir zostaje skazana za współudział w brutalnym morderstwie popełnionym na dwóch mężczyznach. Agnes ma czekać na egzekucję w gospodarstwie przedstawiciela miejscowej władzy, urzędnika okręgowego Jóna Jónssona, jego żony i dwóch córek. Przerażona obecnością morderczyni pod swoim dachem rodzina unika z nią wszelkich rozmów.

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

Tylko Tóti, młody wikariusz wyznaczony na opiekuna duchowego Agnes, próbuje ją zrozumieć, starając się uchronić jej duszę przed potępieniem.

Kiedy mija lato i nadchodzi surowa zima, a trudy wiejskiego życia zmuszają domowników do pracy ramię w ramię, mieszkańcy zagrody zaczynają lepiej poznawać Agnes. A gdy zbliża się dzień egzekucji, wszystkich dręczy pytanie: zabiła czy nie?

Oparta na faktach powieść „Skazana” to głęboko wzruszająca opowieść o wolności osobistej: o tym, jak nas widzą, w przeciwieństwie do tego, za kogo sami się uważamy, i o tym, jak można zaryzykować wszystko dla miłości.

W przejmującej, krystalicznie czystej prozie Hannah Kent przedstawia surowe piękno islandzkich krajobrazów, gdzie każdy dzień jest walką o przetrwanie, i pyta, jaką nadzieję może mieć samotna kobieta, gdy jej życie zależy od tego, co mówią o niej inni.

Hannah Kent napisała wspaniałą, pełną literackich smaczków powieść przyprawioną odpowiednią ilością suspensu. Książka spodobała mi się nie tylko ze względu na wnikliwe studium charakterów, lecz także na sugestywne opisy zimnej, surowej przyrody, która jest nie mniej nieustępliwa od ludzi, którym przyszło się z nią mierzyć. Sama wzięta z życia historia przypomina mi „Grace i Grace” Margaret Atwood i może jeszcze słynną sprawę oskarżonej o morderstwo Lizzie Borden. „Skazana” to jedna z powieści, które zapadają w pamięć na długo po przeczytaniu ostatniego zdania.
Karin Slaughter

Aż trudno uwierzyć, że to debiutancka powieść autorki.
„Instyle”

„Skazana” to prawdziwa perła, proza powieści jest surowa i skrzy się jak krajobraz Północy.
Geraldine Brooks, autorka „Roku cudów”

Świetna i zapadająca w pamięć powieść Hannah Kent na pewno trafi wam do serc.
Charlotte Rogan, autorka „Zagubionych”

Ta proza błyszczy, iskrzy i świeci jak światełka na dalekiej i chłodnej Północy…
„Kirkus Reviews”

Najbardziej dyskutowana książka spośród australijskich debiutów ostatnich lat.
„Australian”

Hannah Kent urodziła się w 1985 roku w Adelajdzie. Jako nastolatka w ramach programu wymiany klubu Rotary odwiedziła Islandię, gdzie pierwszy raz usłyszała historię Agnes Magnúsdóttir. Hannah jest współzałożycielką i zastępcą redaktora naczelnego australijskiego czasopisma literackiego „Kill Your Darlings” i pisze pracę doktorską na Flinders University. „Skazana” jest jej pierwszą powieścią.

 

Fragmenty powieści „Skazana” Hannah Kent:

Prolog

Powiedzieli, że muszę umrzeć. Powiedzieli, że skradłam ludziom tchnienie, więc teraz oni muszą skraść moje. Wyobrażam więc sobie, że wszyscy jesteśmy jak płomyki świec, jasne i kopcące się od palonego łoju, pełgające w ciemności i na wyjącym wietrze. W ciszy słyszę kroki, straszne zbliżające się kroki ludzi, którzy idą, żeby zdmuchnąć mnie i posłać moje życie do nieba w szarym wieńcu dymu. Rozpłynę się w powietrzu i nocnym mroku. Zdmuchną nas po kolei, potem będą patrzeć na świat tylko w świetle własnych płomyków. Gdzie wtedy będę?

Czasem wydaje mi się, że przeżywam to wszystko znowu. Dom płonie w ciemności. Mróz taki, że każdy oddech boli w płucach. Widzę płomienie odbite w wodach oceanu, w wodach rozedrganych światłem. Tamtej nocy była chwila, kiedy obejrzałam się za siebie. Obejrzałam się, żeby popatrzeć na ogień.

Jeśli poliżę swoją skórę, nadal czuję na języku sól. Dym. Nie zawsze było tak zimno. Słyszę kroki.

Od autorki

Mimo że ta powieść jest fikcją literacką, fabułę oparłam na rzeczywistych wydarzeniach. Agnes Magnúsdóttir była ostatnią osobą, na której wykonano karę śmierci w Islandii, a skazano ją za współudział w morderstwie na Natanie Ketilssonie i Péturze Jónssonie, do której to zbrodni doszło w nocy z 13 na 14 marca 1828 roku w Illugastadir (Illugastaðir) na półwyspie Vatnsnes, w północnej Islandii. W roku 1934 szczątki Agnes i Fridrika (Friðrika) Sigurdssona przeniesiono z Thrístapar (Þrístapar) na cmentarz przy kościele w Tjörn, gdzie spoczęły we wspólnym grobie. Grób Natana Ketilssona na tym samym cmentarzu nie jest już oznaczony. Sigrídur Gudmundsdóttir (Sigríður Guðmundsdóttir) została wysłana do zamkniętego zakładu włókienniczego w Kopenhadze, gdzie – jak się uważa – zmarła kilka lat później. Przez pewien czas krążyła popularna legenda, że została porwana z więzienia przez bogatego mężczyznę i żyła później długo i szczęśliwie. Choć mit ten mija się z prawdą, wskazuje na sympatię, jaką darzyła ją ludność w tamtych latach.

Moja interpretacja morderstw w Illugastaðir i egzekucji wsparta jest wieloma latami studiów, podczas których dotarłam do archiwów parafialnych, spisów ludności, miejscowych publikacji, a także rozmawiałam z wieloma Islandczykami. Mimo że niektóre postaci historyczne są wytworem wyobraźni, a inne zostały pominięte lub ich imiona i nazwiska z konieczności zmieniono, większość nich, włącznie z Björnem Blöndalem, wikariuszem Thorvardurem (Þorvarðurem) Jónssonem, większością członków rodziny w Kornsie, rodzicami i rodzeństwem Agnes, żyła naprawdę, o czym wiadomo z dokumentów historycznych.

Nie miałam zamiaru w żadnym razie urazić żyjących krewnych żadnej z postaci, których nazwiska zaczerpnęłam po to, by opowiedzieć historię Agnes. Wiele listów, pism i wypisów przytoczonych na początku rozdziałów zostało przetłumaczonych i zaadaptowanych z materiałów źródłowych. Ruiny warsztatu Natana stoją w Illugastaðir po dziś dzień, a miejsce egzekucji w Þrístapar oznaczono kamienną płytą. Wszystkie nazwy miejscowe w tej powieści są autentyczne, a wiele gospodarstw, o których wspominają Agnes i inni bohaterowie, istnieje do dzisiaj.

W powieści przedstawiono wiele znanych i ustalonych faktów dotyczących życia Agnes i samych morderstw. Rodzina w Kornsie rzeczywiście przetrzymywała Agnes w areszcie po tym, jak skazaną przeniesiono ze Stóra- -Borg, a Agnes faktycznie wybrała wielebnego wikariusza Þórvarðura Jónssona na swojego kapłana w ostatnich miesiącach życia. Natura ich znajomości, włącznie z ich pierwszym tajemniczym spotkaniem i snem Agnes, została opisana na podstawie miejscowych podań i przekazów.

Nie należy się dziwić, że większość postaci umie czytać. Poziom analfabetyzmu wśród Islandczyków był niemal zerowy od końca XVII wieku.

Wiele zawdzięczam studiom i pracom takich uczonych jak Gísli Águst Gunnalaugsson, Ólöf Gardðarsdóttir, Loftur Guttormson, Gunnar Thorvaldsen, Sören Edvisson, Richard Tomasson i Sigurður Magnússon, autorów opracowań dotyczących takich tematów jak wychowywanie porzuconych dzieci i biedoty, śmiertelność niemowląt, bękarctwo i stosunki między krewnymi w XIX-wiecznej Islandii. Skorzystałam również z licznych XIX-wiecznych dzienników autorstwa zagranicznych podróżników, między innymi Ebenezera Hendersona, Johna Barrowa.

Wszystkie te opracowania okazały się bardzo przydatne, chociaż niektóre przeczą innym, a powszechna jest w nich opinia o Agnes jako „nieludzkiej wiedźmie podburzającej do mordu”.

Niniejsza powieść została napisana po to, by przedstawić mniej jednoznaczny portret tej kobiety.

Podoba mi się, kupuję:

 

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.