fesstiwal słowa w piosence
--

Nowość Noir sur Blanc: "Ślad na piasku" Andrea Camilleri

Nowości [18.11.13]

Polecamy kolejny kryminał Andrei Camilleriego z komisarzem Montalbano w roli głównej:

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

Nota o książce: 

Pewnego ranka po przebudzeniu komisarz Montalbano odkrywa zbrodnię popełnioną praktycznie na progu jego domu: na plaży znajduje ciało zmaskrowanego konia czystej krwi, które znika w tajemniczy sposób, zanim policja zdoła przedsięwziąć jakieś kroki. Pozostaje po nim tylko ślad na piasku. Niedługo potem odnalezione zostaje także ciało stróża stajni, z której skradziono konia. Prowadząc śledztwo, komisarz zmuszony będzie wkroczyć niechętnie w pełen blichtru świat arystokracji, posiadaczy ziemskich i snobistycznych milionerów, gdy tymczasem w Marinelli nieznani sprawcy włamują się kilkakrotnie do jego domu: niczego nie kradną, ale zdają się czegoś bardzo uporczywie szukać: ale czego właściwie? Tego nie wie nawet sam Montalbano...

Nota o autorze:

Andrea Camilleri (ur. 6 września 1925 roku w Porto Empedocle na Sycylii) mieszka w Rzymie; jest nie tylko pisarzem, lecz także reżyserem teatralnym, telewizyjnym i radiowym. Na początku lat 40. debiutował jako poeta. Pierwszą powieść, Il corso delle cose (1978), opublikował w wieku 53 lat. Sławę przyniósł mu jednak dopiero Kształt wody (1994), który zapoczątkował cykl kryminalny o śledztwach komisarza Montalbano z wyimaginowanego, lecz jakże prawdziwego miasteczka o nazwie Vigàta. Wraz z pojawianiem się kolejnych tytułów: Pies z terakoty (1996), Złodziej kanapek (1996), Głos skrzypiec (1998), Wycieczka do Tindari (2000) popularność Camilleriego w całych Włoszech rosła, osiągając rangę fenomenu czytelniczego. Wszystkie dotychczas tłumaczone na polski pozycje cyklu „montalbanowskiego”, jak również powieści Zniknięcie Patò (2000), Piwowar z Preston (2008), Kolor słońca (2007), Pensjonat „Ewa” (2006), Szary kostium (2008) ukazały się nakładem Noir sur Blanc.

Fragment książki:

Wrócili do domu. Fazio poszedł nastawić kawę, a Montalbano zadzwonił do urzędu gminy, żeby zawiadomić, że na plaży w Marinelli leży ścierwo konia.

— To pański koń?

-   Nie.

— Rozmawiajmy jasno, szanowny panie.

— Bo co, jak mówię? Ciemno?

— Nie, tylko niektórzy twierdzą, że padłe zwierzę nie należy do nich, bo nie chcą uiścić opłaty za jego usunięcie.

— Już powiedziałem, że to nie mój koń.

— Niech będzie. Wie pan, do kogo należy?

— Nie.

—Niech będzie. Wie pan, dlaczego padł?

Montalbano szybko rozważył możliwości i postanowił nic nie mówić urzędnikowi.

— Nie wiem, zobaczyłem martwe zwierzę przez okno.

— To znaczy nie był pan obecny przy jego śmierci.

— Naturalnie.

— Niech będzie — powiedział urzędnik.

I zaczął nucić arię „Tu che a Dio spiegasti Tali” z Łucji z Lammermooru.

Żałobna pieśń dla konia? Wkład urzędu gminy w obrzędy pogrzebowe?

— No więc? — spytał Montalbano.

— Zastanawiam się — odpowiedział urzędnik.

— Nad czym się tu zastanawiać?

— Do kogo należy usunięcie ciała konia.

— Nie do was?

— Do nas, jeśli sprawa podpada pod artykuł jedenasty, ale jeśli jest to artykuł dwudziesty trzeci, powinno się tym zająć regionalne biuro higieny.

— Proszę posłuchać, skoro do tej pory wierzył pan w to, co mówię, to proszę uwierzyć i teraz. Daję panu słowo, że jeśli nie wywieziecie martwego konia w ciągu kwadransa, ja...

— A kim pan jest, przepraszam?

   — Komisarz Montalbano.

Urzędnik natychmiast zmienił ton.

— To na pewno artykuł jedenasty, panie komisarzu.

Montalbano poczuł chętkę, by się trochę podroczyć.

— Czyli usunięcie ciała to wasza sprawa?

— Oczywiście.

— Na pewno?

Urzędnik się zaniepokoił.

— Dlaczego pan pyta, skoro...

— Nie chciałbym, żeby ci z regionalnego biura higieny się obrazili. Wie pan, jak to jest z tym zakresem kompetencji. .. mówię to w trosce o pana, nie chciałbym, żeby...

— Proszę się nie martwić, panie komisarzu. To artykuł jedenasty. Za pół godziny ktoś się tam zjawi, niech pan będzie spokojny. Wyrazy szacunku.

Wypili kawę w kuchni, w oczekiwaniu na powrót Galia i Galluzza. Potem komisarz wziął prysznic, ogolił się i zmienił koszulę i spodnie, które zdążyły się już pobrudzić. Kiedy wrócił do jadalni, zobaczył, że Fazio stoi na w¬randzie i rozmawia z dwoma facetami w skafandrach, wyglądającymi jak astronauci, którzy właśnie wyszli ze statku kosmicznego.

Tytuł: Ślad na piasku
Tytuł oryginału: Pista di sabbia
Autor: Andrea Camilleri
Przekład:  Monika Woźniak
Projekt okładki: Tomasz Lec
Opracowanie graficzne: Tomasz Lec
Seria: komisarz Montalbano
Kategoria: kryminał
Wydawca: Oficyna Literacka Noir sur Blanc
Miejsce i rok wydania: Warszawa, premiera: 7 listopada 2013
Wydanie: I
Objętość: 264 strony
Format książki: 125 x 175 mm
Oprawa: broszurowa
ISBN: 978-83-7392-429-1
Cena detaliczna.: 29,00 zł
Cena Wydawcy: 26, 10 zł

Podoba mi się, kupuję:

 

GLK. Informacja nadesłana

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.