fesstiwal słowa w piosence
--

Recenzja: Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej)

Recenzje [21.01.15]

Wiedza z zakresu komunikacji wspierającej i alternatywnej (augmentative amd alternative communication) osób mających trudności w porozumiewaniu się poza granicami naszego kraju przedarła się do świadomości publicznej. U nas dopiero toruje sobie drogę stawiając pierwsze kroki. Jednym z nich jest właśnie ten niezmiernie ważny podręczny słownik terminów i terminologii związanej z alternatywnymi sposobami komunikacji.

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

Uzupełnia on diagnostykę i warsztat badawczy specjalistów logopedów oraz pedagogów zajmujących się właśnie tą problematyką osób niepełnosprawnych, jak i ich rodziców, opiekunów, krąg przyjaciół dzielących codzienność z dziećmi i dorosłymi dotkniętymi trudnościami w porozumiewaniu się.

Polska obok Austrii, Niemiec, Norwegii bierze udział w międzynarodowym projekcie ISSAC (Międzynarodowej Organizacji  AAC) AAC Glosary Translation, którą to organizację reprezentują autorki niniejszego polskiego słownika Magdalena Grycman i Bogusława B. Kaczmarek.
Obie panie wzięły na siebie niełatwe zadanie przyswojenia i często dostosowania badawczej terminologii do poziomu i zaawansowania polskich  w tym zakresie doświadczeń i nauki. Trzeba pamiętać, że słownik powstawał kilka lat, w międzyczasie zmieniało się naukowe podejście do wielu spraw, gdyż wiele z zawartych w nim haseł wychodzi poza tradycyjnie pojmowaną i definiowaną w logopedii terminologię. Stąd założenie przy pracy nad słownikiem, aby słownictwo w nim zawarte było związane z koncepcjami i strategiami AAC.

Jest to na rynku polskim pierwsza próba zdefiniowania pojęć związanych z zakresu komunikacji wspierającej i alternatywnej. Autorki zebrały hasła, które
są już w Polsce znajome i stosowane np. specjalistów wykonujących diagnozę i realizujących programy dydaktyczno-terapeutyczne jak i przez samych rodziców.

Słownik zawiera 1600 haseł w układzie alfabetycznym. Pierwsza zasada: zastosowano układ odrzeczownikowy poza nielicznymi wyjątkami, w których nazwa funkcjonuje już w fachowym obiegu i rozpoczyna się przymiotnikowo, a ich np. rzeczownikowe wersje byłyby co najmniej sztuczne: „wspomagające i alternatywne sposoby porozumiewania się czy „złożone potrzeby komunikacyjne".

Drugą przyjętą zasadą to tematyczne łączenie ze sobą haseł; ułatwiania odszukanie i porównanie haseł. Pod określonymi nazwami, jeśli czytelnik zna tylko nazwę własną urządzenia komunikacyjnego umieszczono też odsyłacze odnoszące się do hasła ogólnego i dalej np. do podhasła.

Autorki nie potraktowały określonych haseł czysto technicznie ale zaopatrzyły je
w okręsloną wiedzę z danego obszaru przydatną np. dla zwykłego człowieka, który chciałby ją zastosować na co dzień. Dotyczy to szczególnie terminów podstawowych dla AAC np. „kodowania", „skanowania", „strategii rozmówców komunikacyjnych", gdzie dodatkowo opatrzono je ilustracjami.

Opracowując terminologię AAC autorki sięgały głównie do źródeł anglojęzycznych (Wielka Brytania i Stany Zjednoczone) korzystając z prac uznanych autorów: teoretyków i praktyków m.in.: D. R. Beukelman, J. Clibbens, M. Fristoe, D. Fuller, S.L. Glennen, L.L. Lloud, J. Kingh, P. Mirendi, S. Tetzchner, A. Warrick, stąd często mamy dwie różne definicje tego samego terminu, ze względu na jego rozległe i różnorodne potraktowanie w literaturze przedmiotu

Przy każdym haśle został podany jego angielski odpowiednik, a na końcu także
polsko-angielski spis wszystkich haseł, co zachęca i ułatwia dalsze indywidualne poszukiwania w literaturze anglojęzycznej osobom tym zainteresowanym.

W słowniku terminów AAC zamieszczono sporo rysunków poglądowych, tabel i fotografii. które ilustrują mniej znane i trudne w interpretacji terminy. W publikacji tej autorki jak w każdym szanującym się słowniku wykorzystały, zapisane kursywą w nawiasie okrągłym skróty oryginalnej angielskiej terminologii. Użyto również odsyłaczy w formie strzałek do stojącego za nim terminu, który wyjaśniono w innym miejscu słownika.

Słownik ten to ważna publikacja uzupełniająca wiedzę z zakresu komunikacji wspierającej i alternatywnej AAC. Sądząc po recenzjach naukowych oczekiwana od dawna przez środowisko, tak specjalistów jak i rodziców zajmujących się diagnostyką i profilaktyką AAC. Tym bardziej trzeba się pochylić z uznaniem nad pracą Magdaleny Grycman i Bogusławy Beaty Kaczmarek, iż w większości korzystając z prac autorów anglojęzycznych musiały tłumacząc pewne terminy dostosowywać je do poziomu i standardu wiedzy obowiązującej na ten temat w Polsce. Niejednokrotnie ich interpretacja musiała brać pod uwagę aktualny stan badań i stopień ich absorpcji przez środowisko naukowe. Pozycja ze wszech miar potrzebna i na czasie biorąc pod uwagę skalę problemów związanych z zaburzeniami komunikowania się wśród dzieci, młodzieży i dorosłych.


Gabriel Leonard Kamiński

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.