fesstiwal słowa w piosence
--
Nagroda Orfeusz

Finałowa piątka Nagrody Orfeusza

Nagrody [13.06.14]

5 czerwca jury III edycji Nagrody im. K. I. Gałczyńskiego ORFEUSZ za najlepszy tom poetycki roku, w składzie: Jan Stolarczyk (przewodniczący), Tomasz Burek, Wojciech Kudyba, Wojciech Ligęza i Feliks Netz , spośród dwudziestu nominowanych wcześniej do nagrody książek, wyłoniło finałową piątkę.

Dział Prawo Autorskie sponsoruje ZAIKS

1. Przemysław Dakowicz, Teoria wiersza polskiego,
Biblioteka „Toposu”, 
Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, 
Sopot 2013

(…)Równoległość wykładu niby-literaturoznawczego z  przybliżaniem cierpień oraz katastrof polskich dziejów nie może być odczytywana jako efektowna gra, zderzenie wzniosłego ducha z przyziemną materią to nie koncept literacki, jakich wiele, a konfrontacje przysposobionej do porządkowania myśli - z niepokojącymi snami,  transem i ciemnym majaczeniem w wierszach Dakowicza pośrednio wyrażają diagnozy świadomości historycznej Polaków, a także dostarczają dowodów na to, że historia się nie skończyła
Prof. Wojciech Ligęza

2. Janusz Drzewucki,
Dwanaście dni
Wydawnictwo Iskry, 
Warszawa 2013

(…)Narracja (gawęda, opowieść) liryczna Janusza Drzewuckiego, zachowuje wartkość języka mówionego, dyscyplinuje ją wersyfikacja, promienność energii duchowej. W żadnym momencie nie nuży. Słowa przylegają do siebie, nie ma pustych miejsc. To, co Drzewucki w wierszu Pod klasztorem Melika Remeta mówi o swoich ulubionych poetach z byłej Jugosławii − „pisał / tak, jak mówił / i mówił tak, jak / pisał” oraz „nie miał / niczego oprócz słów, / wierzył tylko / w słowa / bo tylko słowom / mógł zaufać” − odnoszę do niego samego.
Jan Stolarczyk

3. Krzysztof Karasek, Słoneczna balia dzieciństwa,
Biblioteka „Toposu”, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2013 / Instytut Mikołowski, Mikołów 2013

(…)Wirtuoz retoryki oksymoronicznej, prawdziwy mistrz wiersza nieregularnego, wiersza skłóconego zarówno z normami zewnętrznymi, jak z modelunkami i rytami własnymi, odsłonił w Słonecznej balii dzieciństwa pełnię swych poetyckich walorów i możliwości. Zakończenie, mej nazbyt zwięzłej z pewnością, pochwały podpowiada autor Mitu Syzyfa. Trzeba wyobrażać sobie Syzyfa (w domyśle: poetę Krzysztofa Karaska) szczęśliwym.

Tomasz Burek

4. Józef Kurylak, Ciemna głęboka woda bez Boga,
Wydawnictwo Lisia Góra,
Rzeszów 2013

(…)Choć bowiem bieg tej wyprawy ma w swym horyzoncie Boga, trudno powiedzieć, by stawała się ona przez to łatwiejsza lub bardziej znośna. Religia nie jest w wierszach Kurylaka źródłem łatwych pocieszeń. Rysuje się raczej jako mroczny dramat, jako nieustanne zmaganie światła i nocy, nadziei i rozpaczy. Nie jest źródłem pewności, nie przynosi poczucia zadomowienia. Mimo to jest ważna, bo nadaje wewnętrznym poszukiwaniom bohatera rangę, chroni je przed banalnością, przywraca wielką skalę ludzkiego losu. Właśnie o tej skali – wpisanej w liryki Józefa Kurylaka – warto przypominać, bo to ona decyduje o ich wartości(…)
Wojciech Kudyba

5. Adam Waga, Chromając,
Wydawnictwo Literackie,
Kraków 2013

(…) Woli, chromając, zmagać się z losem, na swój własny rachunek, w mowie jasnej i czystej, słowem wyciszonym, lecz dobitnym. Ta książka mówi o sprawach ostatecznych, bez podnoszenia głosu, przeciwnie,  uderzają swoją energią kadencje szeptu.
Skromna, mądra, choć odżegnująca się od wszelkiej mądrości, książka zasadniczych pytań, jak mówi poeta: małych pytań. Oto, na koniec, jedno z nich:

Ginę.
Tyle dłoni widzę nad sobą.
Zdrowych. Mocnych. Pięknych.
Wyciąga się tylko jedna.
Przebita.
Jakże jej dotknąć?
Małe, wielkie pytanie.

Feliks Netz

 

O nagrodzie:

„Nagroda Poetycka im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego za najlepszy tom roku – ORFEUSZ” powstała z nadzieją zapełnienia dotkliwej luki w pejzażu krajowych instytucji literackich. O jej wyjątkowości świadczy szczególne miejsce, jakie w polskiej poezji współczesnej zajmuje twórczość autora Balu u Salomona i Kolczyków Izoldy, jej niemalejąca od lat popularność, a także występujące w niej motywy i wątki „orfickie”. W 1941 roku w obozie w Altengrabow Gałczyński przymierzał się do napisania sztuki Orfeusz. Ostatecznie jej nie napisał, ale w obozowym notatniku pozostawił konspekt oraz przemyślenia o boskim śpiewaku. Dziesięć lat później, w leśniczówce Pranie na Mazurach, napisał libretto do Orfeusza w piekle, operetki Jacquesa Offenbacha.

Pomysł nagrody zrodził się w Praniu na Mazurach, w miejscu, gdzie powstały Kronika olsztyńska, Niobe, Pieśni. Leśniczówka − Muzeum K.I. Gałczyńskiego − od lat jest miejscem prezentacji poetyckich: wystaw, premier książkowych, koncertów i spotkań autorskich. Pranie stało się już ważnym ośrodkiem kulturalnym nie tylko na Mazurach, ale i w kraju.

Nagroda została utworzona w 2011 roku (pierwsza edycja odbyła się w roku 2012) przez Wojciecha Kassa, dyrektora Muzeum K.I. Gałczyńskiego w Praniu, w celu uhonorowania wybitnych osiągnięć współczesnej polskiej liryki. Przyznawana jest twórcom żyjącym, autorom najlepszych książek poetyckich napisanych i wydanych po polsku w roku poprzednim.

 

Strona Nagrody

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu Księgarskiego,
nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść i zastrzegamy sobie prawo do usunięcia komentarza bez podania przyczyny.
Zasady umieszczania komentarzy w Portalu Księgarskim.
Widzisz naruszenie zasad – zgłoś to redakcji (redakcja@ksiazka.net.pl).

Dodaj komentarzy

Adding an entry to the guestbook
CAPTCHA image for SPAM prevention
 
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informacje o cookie.